Coraz bardziej kolorowe oblicza jesieni

Uwielbiam zatrzymywać się, obserwować i zapisywać w kadrze różne chwile. Także takie! Wobec coraz bardziej kolorowych oblicz jesieni nie umiem przejść obojętnie. To jedno z piękniejszych naturalnych zjawisk, które co roku przyroda nam funduje. Niech jesień mieni się kolorami jak może najdłużej.

Chwila ochłody w toni zimnej morskiej wody

W upalne dni chwila ochłody w toni morskiej wody działa orzeźwiająco i odprężająco. Jednak woda w czasie i w miejscu, w którym się znalazłem, okazała się wyjątkowo zimna. Podczas gdy Bałtyk miał w tym czasie u polskich wybrzeży według prognoz nawet do 24 stopni Celsjusza, to w okolicach Jastrzębiej Góry miał ich zaledwie co najwyżej 12-14. Kąpiel w takich warunkach była wyzwaniem wymagającym odpowiedniego przygotowania i oswojenia się z taką temperaturą. Warto było choć na krótką chwilę (bo na dłużej zbyt zimno) spróbować! I myślę, że z korzyścią dla zdrowia :)

Znów uśmiecham się do świata :)

Dopomóż dzisiaj odchodzącym chwilom, by jutro były warte wspomnień :)

Gdzie piasek wodą nasiąka, a woda piaskiem się wypełnia...

O zmierzchu dnia nad morzem towarzyszył nam księżyc. Wyludniły się plaże, kiedy zaszło słońce. Spokojny spacer zrobił się bardziej intymny, a morskie fale - na przekór - wzmagając się szumiały jeszcze bardziej. 

Niekiedy...

Niekiedy w najważniejszych sprawach nie szukam żadnych słów... 

Choćby zachwyt gwiezdną nocą...

Fajnie jest móc się zatrzymać. Poczuć, że czas biegnie gdzieś obok. Przystaję, niech inni go gonią...

Na skrzyżowaniu podniebnych dróg

W pewnym momencie zatrzymałem się by zachować w kadrze tę chwilę: niebo w chylącym się ku zachodowi słońcu, poprzecinane śladami napowietrznych ścieżek samolotów. Pomyślałem wtedy o tym jak niepowtarzalne są chwile i nasze ludzkie drogi. 

Góry Izerskie: w stronę zachodzącego słońca

Prawdziwe dary nieba, tak jak wszystkie inne prawdziwe dary, są bezcenne. Takim darem może być dla kogoś choćby czyjś uśmiech, dobre słowo, gest... Dziś w Górach Izerskich zostałem obdarowany słońcem, które co rusz wyłaniało się zza gęstych chmur. Jak promień światła w szarym mroku surowego zimowego krajobrazu. Niby nic takiego, ale dla mnie to także prawdziwy dar. Cieszą mnie takie chwile.