Sopockie molo: spacer o zachodzie słońca

O zachodzie słońca świat przybiera wyjątkowych barw. Misterium powitania nocy i ukoronowanie dnia. Tu widziane z sopockiego molo, gdy pod wieczór pośród szumu fal wzmagał się bałtycki wiatr. 

Sopockie molo przed sezonem, czyli o inspirującej mocy bałtyckiego wiatru

Sopockie molo tuż przed wakacyjnym sezonem okazało się - tak jak przypuszczałem - pomostem do spokojnej wędrówki w głąb morza. Nieobciążone ciżbą ludzkich istnień pozwalało wyraźniej wsłuchiwać się w takt szumiącej zza barierek melodii. Bałtycki wiatr schładzał słoneczny żar z nieba, delikatnie rzeźbiąc i pieszcząc w morskiej wodzie grzywy niesfornych fal. Nie mogłem się nadziwić jak ta sceneria sprzyjała wedrówkom w głąb siebie. Bałtycki wiatr nieoczekiwanie bowiem wygładzał również niespokojne myśli w mojej głowie. Spokój, przestrzeń i morza bezkres zdawały się poszerzać perspektywę mojego wewnętrznego postrzegania, a tamten bałtycki wiatr wciąż mnie inspiruje.

Osobliwe miejsca: Klif Redłowski w Gdyni

Klif Redłowski w Gdyni zwany też Cyplem Orłowskim lub Orlą Głową - to jedno z piękniejszych miejsc jakie udało mi się ostatnio zobaczyć. Miejsce, gdzie ziemia, wiatr i woda spotykają się w sposób daleki od zwyczajowego pojmowania spotkania. Gdzie od lat toczy się rozmowa żywiołów. Czasem gwałtowna pośród burz i sztormów. Czasem subtelna jak muśnięcie motyla. Pozostaje nieodparte wrażenie, że choć rozmowa ta trwa bez słowa, pozwala czasem zrozumieć tak wiele.

Bałtyk czerwcowy

Ostatni raz nad Bałtykiem byłem w 2004 roku w czasie dwutygodniowej wyprawy rowerowej po Pomorzu Zachodnim. Kiedy więc kilka dni temu całkiem nieoczekiwanie przyszło mi spędzić nad Bałtykiem i w Trójmieście kilka słonecznych i ciepłych dni, nie sądziłem, że morze podaruje mi tyle swojej spokojnej siły, której tak bardzo mi brakowało. Jest nieobliczalne - zależnie od pogody - podobnie jak góry i siłą szumu morskich fal potrafi ukoić równie mocno co wiatr kołyszący górskie drzewa. O ile jest to spokojny wiatr, taki jak ten spotkany przeze mnie nad Bałtykiem. O ile jest to Bałtyk jeszcze przed sezonem wakacyjno-turystycznym, kiedy nie ma jeszcze tej mnogości odwiedzających, która zagłusza szum fal, rozmowy mew i szepty myśli.

Dywany zawilców w Borach Dolnośląskich

Na przyrody salonach rozpostarły się wiosenne dywany zawilców. Połacie całe! Na takich salonach to ja mogę brylować :)

Karkonoskie przestrzenie malowane słońcem i cieniem...

Rzeźbione wiatrem, mrozem i śniegiem... Gdy zobaczyłem dziś w górach swój cień, pomyślałem jak dawno mi tam nie towarzyszył. Tym większa była radość znów go w górach spotkać. Przestrzeń wokół pełna dziś była słonecznego światła i powłóczystego cienia. Na zmrożonej bieli śniegu cień krzewów i drzew żył swoim życiem w rytmie padających nań promyków słońca. Stara prawda brzmi "nie ma cienia bez słońca i słońca bez cienia" i nie wątpię, że dotyczy ona nie tylko przyrodniczych, ale i wielu ludzkich przestrzeni.

Góra Witosza w jesienno-zimowej szacie

Należąca do znajdujących się w Kotlinie Jeleniogórskiej Wzgórz Łomnickich góra Witosza (484m n.p.m.) to prawdziwa "wyspa" osobliwości. Bogata w wiele form drzewostanu i w wiele form skalnych (w tym jaskiń). Widokowa i pełna niekończących się schodków, które zaczynają się już od samego podejścia na nią żółtym szlakiem od strony Staniszowa i prowadzą prawie na sam jej szczyt, zwieńczony pozostałościami po kolumnie Bismarcka. To właśnie w takim kierunku prowadzi dzisiejsza foto-wędrówka.

Spotkanie z Edytą Bartosiewicz: koncert w Krakowie (14.10.2012)

sala Auditorium Maximum w Krakowie przed koncertem jeszcze po brzegi nie wypełniona

To nie był mój pierwszy koncert Edyty Bartosiewicz, ale po latach pierwszy. Nie udało mi się być 14.09.2012 na koncercie we Wrocławiu, dlatego pobyt na koncercie mojej ulubionej artystki w Krakowie musiał już dojść do skutku. Było fantastycznie!

Krakowskie chwile...

... czyli migawki z wczorajszego krótkiego pobytu w jednym z moich ulubionych miast!

Podgórzyńskie Stawy, czyli tam gdzie gór odbicia można odnaleźć

Tam, gdzie między innymi Śnieżka wraz z Chojnikiem przeglądają się w tafli wody jak w lustrze... Tam, gdzie pośród trzcin słychać m.in. życie kacze i perkozie... Tam, gdzie wiatr z gór czesze płowe grzywy nawodnych sitowisk... Tam, gdzie żaba czasem dumnie do drugiej rechocze... Tam, czyli nad Podgórzyńskie Stawy, wiedzie dzisiejszy foto-spacer. 

Osobliwe miejsca: Wodospad Podgórnej

Wodospad Podgórnej to trzeci co do wielkości wodospad w polskiej części Karkonoszy. Niedawno wróciłem w to miejsce i ponownie odkryłem jego urok. W szumie przepływającej przez skały rzeki usłyszałem zarówno kojący spokój, jak i nieobliczalność górskiej natury. Prawdziwa siła zaklęta w stałości skał i niestałości wody. Splot żywiołów.

Być samym czystym patrzeniem...

Aga Zaryan - "Księga olśnień" (okładka płyty) 

Są takie piosenki, które po zaledwie jednym przesłuchaniu od razu stają się "moimi" piosenkami. A jak do piosenki powstaje jeszcze pasujący do moich wyobrażeń teledysk to jeszcze bardziej lubię daną piosenkę. I chyba już mam "swoją" piosenkę tej jesieni. Od kilku dni nie mogę się od niej uwolnić :) 

Deszcze niespokojne...

… i ten zimny wiatr... Jeszcze chwila... Jeszcze czekam... Kawałek zimnego lata jest po to aby wzmocnić wewnątrz słońca oblicze...

Uśmiech dziecka jest najpiękniejszym uśmiechem :)

Z okazji Dnia Dziecka wszystkim dzieciom, także tym dorosłym, które straciły kontakt z wewnętrznym dzieckiem w sobie, życzę wielu pogodnych i radosnych chwil, którymi można cieszyć się w każdym wieku :) 

Gałąź na której siedzimy...

Mam wrażenie, że zbyt często zaaferowani i tak pochłonięci naszymi ludzkimi sprawami zapominamy na jakim pięknym w swej różnorodności świecie żyjemy. 

Na Święta Bożego Narodzenia...

W świąteczny czas życzę wszystkim czytającym te słowa radosnego i spokojnego przeżywania najpiękniejszych Narodzin...

Ukryte w małych rzeczach...

Najpiękniejsze jest wszystko to co najprostsze. Jak choćby szklanka gorącej herbaty w zimny śnieżny czas na kuchennym stole... Jak choćby odrobina chleba i słoninki w domku – karmniku dla ptaków, i zimowej ptasiej uczty z zachwytem podpatrywanie...

Że nie zauważyłem zimy? :)

Że nie zauważyłem zimy? Jasne, że zauważyłem. Tylko o niej nie piszę w sposób narzekający :) Ja się wręcz z niej cieszę!

Pielgrzymka do Domu...

Życie to Camino. Jest pełną zwątpień i uniesień pielgrzymką do Domu... Kiedy myślę o Dniu Wszystkich Świętych to nie czuję smutku. To jest dla mnie bardzo radosne Święto. Radosne wewnętrznie... Radosne sercem... Radosne zadumą...

Tam, dokąd zmierzasz...

Dziś ukazał się pierwszy po wielu latach wywiad z Edytą Bartosiewicz, która już 28 sierpnia wraca z koncertem w ramach festiwalu Orange Warsaw Festival na polską scenę muzyczną. Na październik zaś planuję wydać pierwszą po ponad 10 latach nową płytę. Poniżej wywiad Piotra Metza z artystką oraz moje refleksje z tym związane.