Schroniska Głównego Szlaku Beskidzkiego

Fantastycznie jest wracać do miejsc w których się gościło lub choćby tylko przystanęło na chwilę odpoczynku, a wraz ze wspomnieniami z wędrówki Głównym Szlakiem Beskidzkim nasuwają się również wspomnienia położonych przy tym szlaku schronisk. Nie wszystkie znalazły się w dzisiejszym wpisie. Schronisk znajdujących się przy tym czerwonym szlaku jest bowiem znacznie więcej. 

Czerwcowe spojrzenia w stronę "Odrodzenia"

Położone na Przełęczy Karkonoskiej schronisko "Odrodzenie", to jedyne polskie schronisko leżące w środkowej części grzbietu Karkonoszy. Po zmianie ekipy prowadzącej, schronisko odradza się także już nie tylko z nazwy. Tak jak powoli odradza się wokół przyroda. 

Klimatyczne miejsca: schronisko "Nad Łomniczką"

Jedno z moich ulubionych schronisk w Karkonoszach (poza schroniskiem "Pod Łabskim Szczytem"). Leży ono na wysokości 1002m npm (niektóre źródła podają wysokość 1003m npm) na czerwonym szlaku z Karpacza - Białego Jaru do "Domu Śląskiego" na Równi pod Śnieżką. Zimą szlak powyżej schroniska jest zamykany ze względu na zagrożenie lawinowe w Kotle Łomniczki. 

Klimatyczne miejsca: Chatka Górzystów

Jest takie niezwykłe miejsce w górach, konkretnie Izerskich, do którego bardzo lubię wracać. Nazywa się Chatką Górzystów i w pełni zasługuje na to, aby się tak nazywać. 

Klimatyczne miejsca: Chatka Puchatka

Jest najwyżej w Bieszczadach położonym schroniskiem (1232m npm, spotkałem się również ze źródłami podającymi wysokość 1239m npm, a na pamiątkowej pieczątce ze schroniska widnieje wysokość 1228m npm). Leży na Połoninie Wetlińskiej wzdłuż czerwonego szlaku z Przełęczy Orłowicza w kierunku Brzegów Górnych. Do schroniska można dojść również bezpośrednio szlakiem żółtym z Przełęczy Wyżnej oraz pośrednio szlakiem czarnym z osady Górna Wetlinka, gdzie po około 1h dochodzimy na wspomniany wyżej szlak żółty, którym kierujemy się w górę do schroniska. Schron ten zwany też jest popularnie „Chatką” lub „Tawerną”.

W górskiej chatce...

Są w górach takie chaty i chatki, położone zazwyczaj gdzieś na uboczu na rzadziej uczęszczanych ścieżkach. Należą do wszystkich strudzonych górskich wędrowców, choć nie wszyscy o nich wiedzą. Miejsca te stanowią takie mini schronienia, gdzie można znaleźć pozostawione przez poprzedników suchary, naczynia kuchenne, jakieś koce, zapałki, a nawet zeszyt wspomnień będący księgą gości. W takich chatkach ma się poczucie górskiej solidarności. W jednej z nich, znalezionej w ośnieżonych Górach Izerskich było tak, jak na zdjęciach poniżej. W malutkim pomieszczeniu mieszczącym ledwo dwie osoby z dużymi plecakami, z dala od cywilizacji i wśród świstu lodowatego wiatru wślizgującego się w szpary między deskami, można poczuć się człowiekiem natury... Wszędzie daleko, strudzonym nogom ruszać się z tyłka nie chce i jest klimat :)