Ten Punkt Odniesienia

Codziennie na nowo szukaj i pielęgnuj w sobie Ten Punkt Odniesienia, w obliczu którego każda drobinka wypaczonego spojrzenia jest bez wartości. Jakość Twojego życia ma dla mnie znaczenie...

Świt

Świt to nadzieja. Świt to początek. To każde wyjątkowe spotkanie...

Zmierzch

Jako człowiek jesteś tym, kto traci... Co wieczór uczysz się pozwalać odejść kolejnemu dniowi, niektórym sprawom czy rzeczom, by pewnego dnia pozwolić odejść wszystkiemu...

Zaskakuje mnie świat...

W zatrzymanym kadrze niechcianej fotografii

Czasami mimowolnie siebie odnajduję

w zatrzymanym kadrze pewnej fotografii.

Jestem na niej pośród tłumu odbiorców

na wypaczonych obrazów wystawie.

K jak Kreatywność, K jak Konsekwencja

Każda góra, każdy dzień...

Na każdy mijający i rozpoczynający się dzień warto patrzeć tak, jakby miał być tym ostatnim. Tak samo jest z górami. 

Przed długą podróżą...

Ostatnio żyję głównie tylko tym - przygotowaniami. Już za niecałe dwa tygodnie wyruszam w swoją najdłuższą górską podróż w życiu - którą będzie około miesięczne przejście z namiotem (niecałe 900km) zdecydowanej większości gór Polski (Głównym Szlakiem Beskidzkim i Głównym Szlakiem Sudeckim), zaczynając od Wołosatego w Bieszczadach, na Świeradowie-Zdrój w Górach Izerskich kończąc. Będzie ciężko, ale to też spełnienie marzeń i gdybym miał posłuchać obaw, jakie pojawiają się tuż przed wyjazdem w mojej głowie, to nie ruszyłbym tam, choćby mnie wołami zaciągali. 

Skąpane w blasku...

W dużym stopniu idę światu pod prąd. Gdy on płynie niekontrolowanym nurtem „postępu”, ja wzmacniam brzegi swej duszy, by nie zalało jej płynące z nurtem świata szambo. 

Jak wolny ptak...

Nie wiem dlaczego tak jest

Na pełnym gwiazd nieba jedna gubi się

Skrywając dawno nie widziany blask

Nie chce błyszczeć na pokaz

Razem iść przez góry...

Najtrudniej kochać tam, gdzie miłość jest bardzo zafałszowana, choć tam też najbardziej jej potrzeba. Z drugiej strony nie można w drugim człowieku widzieć niezafałszowania, wszak jest tylko człowiekiem. Kochać to razem iść przez góry. Te w sobie i te w życiu. Do Nieba...

Zakładnicy codzienności

Zakładnicy codzienności...

Noszą pęta w swoich głowach...

Niewolnicy swej niemocy...

Budują mury by szczelnie ją zakryć...

Są takie Miejsca...

Tam, gdzie nie ma Miłości, tak wiele rzeczy może ludzi podzielić... Tak wiele barier wyrasta nie do pokonania... Tam, gdzie jest Miłość, uczmy się Żyć... Są przecież takie Miejsca...

Czy zdąży zauważyć?

W życiu czasem jest słońce, a czasem łez kilka kropel... I bywa, że nawet różnej pogody czas, niczego nas nie uczy... Przemija jakby w jakimś odrętwieniu... Nie czuły na znaki, sygnały...

W dżungli manipulacji

Z niepokojem przypatruję się reakcjom świata i tej euforii radości w mediach (i nie tylko) po śmierci Bin Ladena... Żadna śmierć mnie nie raduje, tym bardziej nie raduje mnie każdy taki znak ze świata, w którym śmierć traktowana jest jako kolejne narzędzie manipulacji i towar handlowy.

Niezwykły Dzień...

Dzień Beatyfikacji Ojca Świętego Papieża Jana Pawła II... Podążać nie tyle szlakami miejsc, którymi On podążał, ale szlakami Jego nauczania: "Miłość mi wszystko wyjaśniła"...

Słabości na pół...

Widzisz ten obrazek i myślisz może, że to piękna sielanka... Bo są tu soczyste kolory, bo jest spokój i Droga wznosząca ku Niebu... Ale nie zauważasz schodów, których każdy próg może być jak pokonywanie słabości...

To znak, że Cię niosłem...

Szept:

Smutek to emocja Miłości... Więc dlaczego czasem go odrzucam? To tak jakby podcinać gałąź na której się siedzi. Zły kierunek. Zawracam...

Ukryte w małych rzeczach...

Najpiękniejsze jest wszystko to co najprostsze. Jak choćby szklanka gorącej herbaty w zimny śnieżny czas na kuchennym stole... Jak choćby odrobina chleba i słoninki w domku – karmniku dla ptaków, i zimowej ptasiej uczty z zachwytem podpatrywanie...

Na rozstajach dróg...

Tęsknię za zimą w górach, a tu przyszła wiosna w powietrzu... w listopadzie! Przyroda nigdy nie przestanie mnie zadziwiać. Dziś we Wrocławiu było w cieniu +18 stopni. I ten zapach ciepłego jesiennego powietrza. Tak, to prawdziwy dar jesieni. I cieszę się nim póki mogę, bo będzie trwał przecież tylko chwilę... Jak wszystko co najpiękniejsze.