Delikatny wiatr serca

Bałem się, że utonę, gdy lata temu pierwsze fale niemocy kierował w moją stronę wiatr. W morzu bezwzględności jednak się nie utopiłem. Tonęły w nim i toną: ułuda, pozór, strach i fałsz. 

W drodze przez zgliszcza i góry

Codziennie w Modlitwie rewiduję swoją perspektywę patrzenia. 

Zamieniam bezsilność wobec różnych spraw na radość z każdego oddechu.

W poczekalni życia...

W poczekalni życia - czy bywa, że 

też tak czasem czujesz się? 

O granicach wytrzymałości, nagłym zniknięciu i powrocie :)

Wracam powoli z aktywnością na tej stronie. Latem ubiegłego roku postanowiłem nagle bez żadnych wyjaśnień ukryć przed ogółem dostęp do niej. Dlaczego? Nie dlatego, że czegoś się na tej stronie wstydziłem. Długo nie miałem siły o tym mówić, aż do dzisiaj. Dostawałem sygnały, że ta strona jest dla wielu osób ważna i właśnie im należy się jakieś wyjaśnienie.

Kontekst właściwy (choćby w kwiatu płatkach)

Tożsamość na lęku opartą 

 wiatr łamie jak wątłe drzewo. 

Zmierzch

Jako człowiek jesteś tym, kto traci... Co wieczór uczysz się pozwalać odejść kolejnemu dniowi, niektórym sprawom czy rzeczom, by pewnego dnia pozwolić odejść wszystkiemu...

Z mocą wodospadu...

Z perspektywy...

Czy umiesz spojrzeć z innej perspektywy na to na co spoglądasz? Czy potrafisz dostrzegać bogactwo różnych spojrzeń? Czy patrzysz na wszystko tylko jednowymiarowo, nie dając sobie szans na panoramę wielu punktów widzenia?

Zakładnicy codzienności

Zakładnicy codzienności...

Noszą pęta w swoich głowach...

Niewolnicy swej niemocy...

Budują mury by szczelnie ją zakryć...

Daleka droga do Domu...

zdjęcie pt. "Droga do nieba" *

Słyszę ten chaos w Twojej głowie. Panuje wokół i wewnątrz Ciebie. Dlaczego właśnie teraz jest tak widoczny? Wiosny powiew rozświetla i przemienia prawie wszystko co szare.

Kiedy dzień wygląda ładniej nocą...

Przyszły takie wietrzne, chłodne, szare, chmurne i deszczowe, krótkie typowo listopadowe dni... Kiedy dzień wygląda ładniej nocą, wtedy zmienia się perspektywa patrzenia...