Przysiadłem w rymanowskim Parku Zdrojowym na zacienionej ławeczce zmęczony wędrówką Głównym Szlakiem Beskidzkim i poczułem, że nagle czas zwolnił jeszcze bardziej. Starość i młodość spotykały się tu na każdym kroku: parkowymi alejkami wędrowały zarówno rozradowane dzieci, jak i pełni wspomnień staruszkowie. Nawet na "mojej" ławeczce usiadła starsza pani, jak gdyby od niechcenia opowiadając mi swoją historię. Lubię takie miejsca, gdzie czas biegnie wolniej.
