Wiatr wieje tam, gdzie chce...

Ależ dziś hula wiatr, czesząc połacie drzew. Przegania chmury ołowiane i szumi zza okna nawet. Owiewa, przeciąga, niektórych przygnębia. Tych co pod zdechłym azorkiem już szukają mu miejsca.

A wiatr, jak to wiatr, w dupie ma garść ludzkich spraw. Gwiżdże więc w nosy skwaszonym. Dobre myśli zaś niesie od tych nim niestrapionych...

"Wiatr wieje tam, gdzie chce i szum jego słyszysz, lecz nie wiesz skąd przychodzi i dokąd zmierza. Tak jest z każdym, kto narodził się z Ducha".