Nie przyzwyczajać się...

Nie przyzwyczajać się...

Do tego powietrza,

do zapachu lata,

do słów brzmienia,

do dachu nad głową,

do wykonywanej pracy,

do żadnej rzeczy,

rośliny,

zwierzęcia,

człowieka...

W przyzwyczajeniach tak wiele umyka...

Horyzont spojrzeń się zawęża,

niedostrzegalność zdarzeń przenika...

O ileż pełniej jest BYĆ w danej chwili...

Ze zdumieniem odkrywać codzienność na nowo

i poza kierunkiem w którym podążamy,

nie pragnąć więcej niczego.

W przyzwyczajeniach Obecność się dusi...