„Dlaczego chodzisz po górach?” - zapytał mnie ktoś znienacka... „Bo góry dają mi szczęście” - odpowiedziałem, przypominając sobie własny tekst pt. „Dlaczego góry?”... Ale ten ktoś tego nie zrozumiał... Chyba zbyt prosta wydała się ta odpowiedź... Po latach od napisania tamtego tekstu przyszło mi dziś do głowy, że chodzę po górach również dlatego, że są dla mnie metaforą życia: tak jak one mają swoje doliny, wzniesienia, szlaki proste i kręte, trudne i łatwe, chwile zwątpień i wzruszeń...
fotowspomnienie z Pienin /wrzesień 2009/
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz