Śladami historii II Wojny Światowej: tunel "Harry" w Żaganiu

Tunel "Harry" znajdował się w okolicy miasta Żagań na terenie byłego niemieckiego obozu jenieckiego Stalag Luft III. Dziś w miejscu dawnego tunelu znajduje się pomnik z nazwiskami osiemdziesięciu lotników alianckich, którzy uciekli nim z niemieckiej niewoli. Tylko trzem lotnikom się to jednak w pełni udało. Pozostałych prędzej czy później schwytano.

Tunel "Harry" był jednym z trzech tuneli budowanych w ramach przygotowań do "Wielkiej Ucieczki". Wejście do tunelu znajdowało się w izbie mieszkalnej baraku 104 pod żelaznym piecem. Prace przy jego budowie rozpoczęto 11.04.1943 roku i miał on przebiegać w kierunku północnym. Tunel został użyty do ucieczki w nocy z 24 na 25 marca 1944 roku. Tunel miał 111 metrów długości i znajdował się na głębokości blisko 10 metrów. Pod szybem znajdowały się pomieszczenia z pompą powietrzną, magazynem wydobytego piasku i warsztat stolarski.W tunelu znajdowały się szersze miejsca – mijanki nazwane jak stacje metra w Londynie (Piccadilly Cirrus i Leicester Square). Tunel miał oświetlenie elektryczne, a do jego budowy użyto 2000 desek oraz 45 piętrowych łóżek. Z tunelu wydobyto około 132 ton piasku; 12 ton przeniesiono do tunelu "Dick", 80 rozsypano pod siedzeniami w obozowym teatrze, a 40 ton rozrzuciły "Pingwiny" – specjalna grupa jeńców roznosząca piasek po terenie obozu w małych workach.