występujący tu miejscowo starodrzew datuje się nawet na 400 lat
„Annabrzeskie Wąwozy” to utworzony w 1977 roku i położony na granicy gmin Bytom Odrzański i Żukowice oraz na terenie nadleśnictwa Szprotawa rezerwat przyrody, który swoją nazwę zawdzięcza położonej w pobliżu Górze Świętej Anny (z niemieckiego: Annaberg) – przysiółkowi wsi Kromolin i jednocześnie wzniesieniu (175m n.p.m.) na którym znajduje się barokowa kaplica. Rezerwat ma jedynie 56,11 ha powierzchni na której można poczuć się jak w górach. Jest on częścią wywyższających się nieco ponad 200m n.p.m. Wzgórz Dalkowskich.
rozgałęzienie szlaków
Urozmaicona rzeźba terenu, liczne wąwozy, przewyższenia którymi przebiegają tu piesze i rowerowe szlaki turystyczne są takim mini rajem dla amatorów czynnego wypoczynku, spragnionych równocześnie oddechu prastarej puszczy. Różnice względne między szczytami wzniesień, a dnem wąwozów dochodzą nawet do 40 metrów. Najwyższym wzniesieniem jest Góra Bonowska wznosząca się na wysokość 216m n.p.m. Na jej szczycie znajduje się wieża widokowa.
wieża widokowa na szczycie Góry Bonowskiej
W rezerwacie „Annabrzeskie Wąwozy” ochronie podlegają drzewostany porastające malownicze i strome zbocza wąwozów. Ich wiek waha się pomiędzy 40-60 lat. Pośród występujących tu 25 gatunków drzew spotkać można choćby dęby, świerki, sosny, modrzewie, daglezje i buki. Miejscami występujący tu starodrzew osiąga kilkaset lat: buk (250-400 lat) i dąb (do 300 lat). Ochroną ścisłą objętych jest tu również wiele gatunków występujących w runie leśnym, np.: podrzeń żebrowiec, gnieźnik leśny, bluszcz pospolity, czy widłak jałowcowaty. Poza tym rośnie tu wiele pospolitych roślin, takich jak: szczawik pospolity, borówka brusznica, konwalia majowa, zawilec żółty czy fiołek leśny. Świat zwierząt reprezentują: sarna, dzik, jeleń, lis, borsuk oraz liczne ptactwo.
szlak przebiegający jednym z licznych tu wąwozów
Bogactwo i piękno przyrody oraz nieodparte wrażenie uczestniczenia w jej kilkusetletniej historii towarzyszy przybywającym tu osobom o każdej porze roku. Historię dawnych czasów przywołuje również wspomniana wcześniej Góra Świętej Anny z barokową kaplicą. Prowadzą na nią strome schodki, a tuż przed kaplicą stoi figura św. Jana Nepomucena.
pomnik św. Jana Nepomucena
Pierwsze wzmianki o położonej na zalesionym wzgórzu kaplicy pod wezwaniem św. Anny pochodzą z 1514 roku. Pierwotnie stał tu drewniany budynek. Obecnie murowany, który powstał w 1716 roku z inicjatywy ówczesnego właściciela wsi Kromolin - hrabiego Johanna Christopha von Churschwandt. Kolejne przebudowy kaplicy następowały w latach 1740, 1796, 1881 i 1882 o czym świadczą daty na tylnej ścianie ołtarza.
kaplica pw. Św. Anny
Wnętrze kaplicy utrzymane jest w stylu barokowym. W ołtarzu głównym umieszczony jest obraz przedstawiający "Ofiarowanie w Świątyni". Jest to kaplica pątnicza dla pielgrzymów. Polacy, którzy przebywali w niewoli niemieckiej bądź na robotach, zbierali się na wzgórzu, gdzie odprawiane były nabożeństwa w języku polskim i śpiewano polskie pieśni. Kaplica stanowiła dobry punkt orientacyjny i obserwacyjny. Z tego powodu została zniszczona w czasie działań wojennych w 1945 roku. Po wojnie została odbudowana. Obecnie raz w roku w niedzielę, po święcie jej patronki św. Anny (26 lipca) odbywa się tu odpust i poświęcenie samochodów, aby bezpiecznie się nimi podróżowało – to z okazji święta św. Krzysztofa (25 lipca) – patrona podróżnych, pielgrzymów i kierowców.
nieco już zniszczona tablica informacyjna przy kaplicy
„Annabrzeskie Wąwozy" to miejsce magiczne. Polecam je turystom pieszym i rowerzystom, którzy mogą tu aktywnie odpocząć, ale także odnaleźć w tym miejscu coś urzekającego – historię zaklętą w kaplicy oraz w koronach i pniach starych drzew. Historię, która zdaje się mówić, że my ludzie - pokolenie za pokoleniem - odchodzimy, a drzewa – żywi świadkowie dawnych czasów - wciąż tu stoją, wywołując w nas historyczną refleksję.
| 
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz