Płomyki pamięci na grobach... Płomyki pamięci w głowach... Bez względu na to, jak je odbieramy... Uśmiechają się do nas... Ogrzewają swoim ciepłem... Przypominając o ziemskiej tymczasowości... Przywołują uczucia różne... Tak różne, jak dusze tych co stąd już odeszli... Tak różne, jak nasze spojrzenia... Płomyki pamięci są życiem, a nie śmierci potęgą...
Modlitwa to podróż do własnego wnętrza... Piszę tu o moich pasjach... O Camino... O spotkaniach... O podróżach do wewnątrz... O książkach, filmach i muzyce... O tym co jest we mnie... Czasem trzeba się zatrzymać, by móc iść dalej... Spojrzeć wstecz, usłyszeć swoje myśli... Zapamiętać jakiś obraz zatrzymany na fotografii... Wrócić do słów czasem zapomnianych i czerpać siłę... Czas jak rzeka płynie... Codziennie wsłuchuj się, czy upływa w rytmie Twego Serca, wtedy nigdy nie będzie stracony...


Brak komentarzy:
Prześlij komentarz