Jak wolny ptak...

Nie wiem dlaczego tak jest

Na pełnym gwiazd nieba jedna gubi się

Skrywając dawno nie widziany blask

Nie chce błyszczeć na pokaz

Czarne dziury wiją swoją sieć

Czy sił jej wystarczy, by przez to przejść?

Czy otchłań wtrąci ją w zapomnienie?

Przyniesie bezsilność czy moc by powrócić?

Jaki jest sens Drogi przez utracenie?

Gwiezdny pył jej zbędny

Jak wszystko co złudną ma treść

Przemierzając galaktyki Dobra i Zła

O lata świetlne wciąż się oddala

Ona od świata czy od niej świat?

Dostrzeż to i nie pozwól jej spaść

Na planetę, gdzie smutek i żal

Zapętlają się na osi niemocy

Gdzie spala się radości smak

W cierpki zwęglony papier

Nie pozwól zapomnieć

że nosisz ją w sobie

Jej tożsamością
nie jest więzienie

lecz być
jak wolny
ptak